Teresa Dąbek-Wirgowa pisze, iż Złodziej brzoskwiń jest drugą w dorobku Stanewa nowelą psychologicznąT. Dąbek-Wirgowa, Posłowie [w:] E. Stanew, Złodziej brzoskwiń i inne utwory, Wydawnictwo Literackie, Kraków 1988, , s.221. W utworze tym pisarz poruszył temat przewijający się następnie przez większość jego dojrzałej twórczości - obraz człowieka niszczącego piękno życia i uniemożliwiającego sobie samemu prawdziwe szczęście. Tutaj jest nim pułkownik. W odróżnieniu od większości dzieł literackich publikowanych w Bułgarii w pierwszych latach po II wojnie światowej, Złodziej brzoskwiń nie odnosi się do kwestii wojny, walki i heroizmu; chociaż akcja dzieła rozgrywa się w 1918, problemy te zostały zdecydowanie odsunięte na dalszy plan. M. in. z tego powodu współczesna krytyka bułgarska źle przyjęła dzieło, żądając od twórcy dostosowania swoich tekstów do poetyki socrealizmu.
Autorką pierwszego przekładu Złodzieja brzoskwiń na język polski była Jadwiga Nurkiewiczowa, której tłumaczenie zostało wydane w 1961 pod tytułem Smutna miłość.