w oparciu o pewien wskaźnik jakości), regulacji ekstremalnej, regulacji adaptacyjnej, identyfikacji systemów.
Rys historyczny
Johann Bernoulli jako pierwszy w 1696 roku wspomina o zasadzie optymalności w związku z problemem brachistochrony. Problem ten został rozwiązany przez braci Bernoullich i Isaaca Newtona – stało się tym samym jasne, że poszukiwanie optymalności stanowi fundamentalną zasadę ruchu w systemach naturalnych. Badano różne zasady optymalności, w tym zasadę minimum czasu w optyce Pierre’a de Fermata, prace Leonharda Eulera z 1744 roku i wynik prac Williama Rowana Hamiltona, zgodnie z którym system porusza się w taki sposób by zminimalizować całkę po czasie różnic pomiędzy energią kinetyczną i potencjalną.
Wszystkie powyższe zasady to zasady minimum. Na początku XX wieku Albert Einstein wykazał, w odniesieniu do czterowymiarowego systemu współrzędnych, że ruch systemów zachodzi w taki sposób by zminimalizować czas.