Regulatory cyfrowe przetwarzają sygnał tylko w chwilach próbkowania – wytwarzają ciąg czasowy sygnałów wyjściowych. Sterowanie cyfrowe różni się więc od sterowania analogowego (regulatory analogowe wytwarzają ciągły w czasie sygnał w odpowiedzi na ciągły sygnał wejściowy) i skutkiem tego: wejście regulatora cyfrowego musi być skwantowane (konieczne jest przekształcenie analogowo-cyfrowe, jeśli sygnał pierwotny jest analogowy); obliczenia cyfrowe są wykonywane tylko dla dyskretnego czasu zamiast w sposób ciągły; potrzebny jest więc impulsator (zob. przetwornik analogowo-cyfrowy) po stronie wejściowej i ekstrapolator (zob. przetwornik cyfrowo-analogowy) po stronie wyjściowej regulatora.

Przy przetwarzaniu sygnałów ciągłych (analogowych) na dyskretne (cyfrowe) ma się więc do czynienia z próbkowaniem i kwantyzacją.