Dyskretyzacja (inaczej próbkowanie, impulsowanie) polega na pobieraniu – najczęściej okresowo – próbek wartości, a więc zamiast sygnału ciągłego wytwarza się ciąg przy czym oznacza okres próbkowania. Zazwyczaj urządzenia próbkujące dokonują ponadto zapamiętywania (zatrzymywania) wartości aż do następnej chwili próbkowania – w wyniku tego powstaje tzw. sygnał schodkowy (czyli sygnał z ekstrapolacją rzędu zerowego). W ten sposób próbkuje się sygnały na przykład na wejściu i wyjściu obiektu ciągłego. Informacja o tych sygnałach w postaci dyskretnej stanowi podstawę tworzenia dyskretnych modeli układów. Sygnały o tej postaci nadają się zwykle bezpośrednio do przetwarzania cyfrowego.

Przy przetwarzaniu sygnału dyskretnego na ciągły należy pamiętać o twierdzeniu Kotielnikowa-Shannona i warunku Nyquista. Ponadto często stosowane są również filtry analogowe i cyfrowe w torze sprzężenia zwrotnego układu. Należy też zawsze zdawać sobie sprawę z tego, że teoria sterowania cyfrowego obejmuje techniki projektowania działania w czasie dyskretnym albo ze skwantowaną amplitudą zakodowaną w formie binarnej, które implementowane są w systemach komputerowych (mikrokontrolerach, mikroprocesorach), ale sterujących jednak analogową (to jest ciągłą w czasie i w zakresie amplitudy) dynamiką systemu analogowego.