tak „ukształtowaną” pętlę (sprzężenia zwrotnego) poddaje się następnie operacjom optymalizującym mającym na celu nadanie jej cech krzepkości. Nadawanie tych cech zwykle ma mały wpływ na niskie i wysokie częstotliwości, ale charakterystyka wokół przecięcia wzmocnienia jednostkowego (częstotliwość, przy której amplituda wzmocnienia wynosi 1 nazywa się częstotliwością wzmocnienia jednostkowego lub częstotliwością przecięcia – zob. też charakterystyka częstotliwościowa) jest tak dostosowywana, by zmaksymalizować zapas stabilności układu. Metoda ta została z powodzeniem zaimplementowana w rozwiązaniach przemysłowychR. Hyde, K. Glover, G.T. Shanks, „Computing and Control Engineering Journal”, 1995, 6(1):11–16.D.J. Auger, S. Crawshaw, S.L. Hall, Proceedings of the UKACC International Conference on Control, 2008..
Zobacz też H-kwadrat normy przestrzeń unormowana twierdzenie o małym wzmocnieniu
Przypisy
Kategoria:Teoria sterowania