thumb|250px|right|Wiara, nadzieja, miłość (alegoria) thumb|Witraż przedstawiający serce, kotwicę i krzyż, symbole trzech cnót Boskich – kościół św. Jana Chrzciciela, Dry Ridge, Ohio, Stany Zjednoczone
Cnoty teologalne (cnoty Boskie) – pojęcie w teologii chrześcijańskiej oznaczające cnoty wlane: wiary, nadziei i miłości. Wymienia je apostoł Paweł m.in. w 1 Liście do Koryntian na zakończenie hymnu o miłościApostoł Paweł wymienia je także w 1 Liście do Tesaloniczan (1 Tes 1,3):
Od XII w., trzy cnoty teologalne łączono z czterema cnotami kardynalnymi w siedem cnót głównych. Według Tomasza z Akwinu bezpośrednim przedmiotem, ku któremu zwracają chrześcijanina cnoty teologalne jest cel ostateczny życia, czyli Królestwo Boże. Cnota nadziei wprowadza ów cel, jako oczekiwany w nadziei, w wolę człowieka. Podobnie i miłość sprawia, że wola człowieka kocha królestwo Boże, o tyle o ile jest już obecne. Natomiast Wiara zaś sprawia, że człowiek poznaje je swym intelektemPor. Summa theologiae II-II q4 a7;