W latach 1931–1937 studiowała historię na Uniwersytecie Warszawskim, pracę dyplomową pt. „Rozwój terytorialny Warszawy w obrębie wałów Lubomirskiego”, napisała u prof. Stanisława Arnolda, na podstawie której otrzymała tytuł magistra filozofii w zakresie historii (12.10.1937 r.). Uczęszczając na studiach historyczne rozpoczęła naukę w Wyższej Szkole Dziennikarskiej (Warszawa), którą ukończyła z dyplomem (praca dyplomowa pt. „Prasa francuska w czasie Wielkiej Rewolucji”). W latach 1938–1939 pracowała w redakcji Bluszczu, prowadząc dział sportowy. W tym czasie była czynnym członkiem Warszawskiego Towarzystwa Wioślarskiego. Okres wojny i okupacji spędziła w Zakopanem. W latach 1947–1948 uczyła się tkactwa w Państwowej Podhalańskiej Szkole Przemysłowej Żeńskiej w Zakopanemu, następnie zdała egzamin czeladniczy z tkactwa wełnianego i kilimkarstwa (25.06.1948 r.).

W 1952 r. została przyjęta do Związku Polskich Artystów Plastyków na podstawie przedstawionych prac. W tym samym roku po raz pierwszy wystawiała swoje prace (I Ogólnopolska Wystawa Architektury Wnętrz i Sztuki Dekoracyjnej – Warszawa 1952 maj-czerwiec-lipiec – ,,Zachęta’’). W latach 1952–2004 prace Urszuli Kołaczkowskiej były eksponowane na kilkudziesięciu wystawach krajowych i zagranicznych. W 1960 r.