miała pierwszą wystawę indywidualną (Muzeum Tatrzańskie w Zakopanem).
Głównie zajmowała się tkactwem ręcznym, unikatowym z wykorzystaniem różnych tworzyw (wełna, sizal, len, konopie, stylon, stal, drewno itd.) przy zastosowaniu własnych, oryginalnych technik. W ciągu kilkudziesięciu lat twórczości wprowadzała nowe formy i tematy prac inspirowanych przyrodą górską, architekturą, literaturą piękną, życiem codziennym, historią, antykiem, Biblią itd. Nie tylko tkała, ale również rysowała i malowała, także na szkle, robiła collage’e. Za swoje prace otrzymała liczne nagrody i wyróżnienia (m.in. w 1991 r. nagrodę wojewody nowosądeckiego, w 1998 r. nagrodę im. Agnieszki Sienkiewicz). Prawie do ostatnich lat swojego życia pracowała i tworzyła. Zostawiła po sobie ogromny dorobek artystyczny, prace jej znajdują się w licznych zbiorach publicznych (m.in. Muzeum Narodowe w Warszawie, Centralne Muzeum Włókiennictwa w Łodzi, Muzeum Tatrzańskie w Zakopanem, Muzeum Rzemiosła w Krośnie) i prywatnych, w Polsce i za granicą. Urszula Kołaczkowska jest autorką książki 500 zagadek z historii sztuki (Warszawa) wydanej w 1962 roku i kilkakrotnie wznawianej. Podejmowała też próby literackie, których owocem była powieść kryminalna "Etiuda symfoniczna" napisana w l. 60, ale wydana dopiero w 2011 r.