Do pisarstwa wróciła pod koniec życia – zostawiła niedokończony rękopis kolejnego kryminału.
Do późnej starości chodziła po górach i uprawiała narciarstwo (biegowe). Była postacią bardzo charakterystyczną i dobrze znaną w Zakopanem, nie tylko w środowisku artystycznym. Niskiego wzrostu, drobna, ale zawsze pełna życia i humoru, otoczona licznym gronem przyjaciół w różnym wieku. Prawie ostatnie lata życia Urszuli Kołaczkowskiej uwieczniła artystka-fotograf Anna Łodziak na zdjęciach prezentowanych w Miejskiej Galerii Sztuki w Zakopanem (d. Biuro Wystaw Artystycznych) w 2006 roku. Urszula Kołaczkowska została pochowana obok matki na nowym cmentarzu przy ul. Nowotarskiej w Zakopanem.
Wystawy indywidualne Urszuli Kołaczkowskiej
1960 – Gobeliny i malarstwo na szkle (Muzeum Tatrzańskie – Zakopane) 1963 – Gobeliny i malarstwo na szkle (Klub Międzynarodowej Prasy i Książki w Zakopanem) 1964 – Gobeliny i rysunki (Galeria „Pegaz” – Zakopane) 1965 – Gobeliny i rysunki (Dom Plastyka – Kraków) 1966 – Gobeliny i rysunki (Galeria „Desa” – Warszawa) 1970 – Gobeliny (Galeria „Desa” – Kraków) 1971 – Gobeliny (Biuro Wystaw Artystycznych – Nowy Sącz) 1972 – Trzy seriale (Biuro Wystaw Artystycznych – Zakopane) 1975 – Zbroje i buńczuki: gobeliny i assemblage’e (Klub Międzynarodowej Prasy i Książki w Zakopanem) 1975 – Tkanina (Biuro