Tabuk (Tabouk) – produkowane w latach 1978–2003 irackie karabinki automatyczne kalibru 7,62 × 39 mm będące wersjami karabinka AKM.
Historia konstrukcji mały|Żołnierz trzymający w dłoni karabin szturmowy Tabuk 7,62 mm Do połowy lat 70. XX wieku w Iraku nie produkowano broni strzeleckiej. Broń sprowadzano głównie z bloku wschodniego (pistolety TT, rumuńskie karabinki automatyczne AIM i AIMS). Zakupiono także duże liczby chińskich karabinków automatycznych Typ 56. Zarówno AIM, jak i Typ 56 są wersjami rosyjskiego karabinka AK. W drugiej połowie lat 70. w rękach żołnierzy irackich znalazły się także karabinki AK produkowane w ZSRR i NRD (MPi-KM).
Jednocześnie z zakupami broni za granicą trwały prace nad rozpoczęciem produkcji broni w kraju. W 1978 roku rozpoczęto produkcję karabinków Tabuk. Była to wersja licencyjna jugosłowiańskiego karabinka Zastava M70B. Podobnie jak AIM i Typ 56, karabinek M70B jest wersją AK. Od innych karabinków tej rodziny różni się dzięki zastosowaniu chwytu pistoletowego o bardziej ergonomicznym kształcie i dłuższej kolby zakończonej grubym gumowym trzewikiem. Odmienne jest także łoże posiadające trzy otwory wentylacyjne (w oryginalnym AK dwa).