Po II wojnie światowej do rangi ponadregionalnego języka Mongołów wyniesiono dialekt chałchaski. Stał się on podstawą współczesnego języka literackiego i standardowego. Charakter odmiany prestiżowej ma w szczególności odmiana chałcha-mongolskiego z Ułan Bator, która jest zbliżona do standardu. Ponadto, jako jeden z dialektów języka nowomongolskiego, chałchaski zrozumiały jest też dla plemion mongolskich z Mongolii Wewnętrznej, przez co stanowi ważny środek komunikacji ponadetnicznej w tym regionie.
Mongolski jest językiem urzędowym niepodległego państwa mongolskiego, gdzie pozostaje głównym środkiem komunikacji. W użyciu są również języki obce – historycznie upowszechniony rosyjski, a dziś przede wszystkim angielski. Przez 70 lat Mongolia znajdowała się pod silnym wpływem Związku Radzieckiego, a co za tym idzie kultury i języka rosyjskiego. W dialekcie chałchaskim zachowała się toteż warstwa zapożyczeń rosyjskich, opisujących nowsze zagadnienia polityczne i naukowe. W Chinach funkcję języka standardowego pełni dialekt czaharski, dość zbliżony do chałcha-mongolskiego.