thumb|Załadunek 60-kilogramowych pocisków z iperytem siarkowym w celu ich późniejszego zatopienia (1946) Po zakończeniu II wojny światowej wojska okupacyjne zbadały ośrodek na Ōkunoshimie. W maju 1946 roku rozpoczęto likwidację ośrodka. Do operacji tej zaangażowano ok. 300 osób, głównie z dużej firmy tekstylnej Teijin znajdującej się w Miharze, z których wiele otruło się środkami chemicznymi, a część zmarła. W zamian firma ta otrzymała niewykorzystane chemikalia pozostałe po fabryce. Pozostałe środki trujące zostały zatopione w Pacyfiku.
Wpływ na zdrowie pracowników mały|Muzeum otwarte w 1988 roku Wilgotny klimat oraz wysoka temperatura powodowały zwiększenie lotności produkowanych substancji oraz ułatwiały przenoszenie ich na sprzęt i pracowników. Mimo stosowanych zabezpieczeń w postaci gumowych kombinezonów, masek, rękawic i butów, niektóre substancje przedostawały się do płuc, oczu i na skórę pracowników. Wywoływały m.in. poparzenia skóry, oczu i dróg oddechowych, a także zapalenia opłucnej, oskrzeli i spojówek. Poparzenia skóry leczono jak zwykłe oparzenia, wpierw neutralizując substancję trującą za pomocą nadmanganianu potasu i octu. Chorób i poparzeń dróg oddechowych nie leczono, gdyż ośrodek nie dysponował odpowiednimi środkami.