Niskie zapotrzebowanie na broń chemiczną w tym okresie oraz mała liczba zatrudnionych w ośrodku nie wymagała użytkowania więcej niż jednej sekcji fabryki.
Wojna chińsko-japońska Do 1937 roku, w którym Japonia rozpoczęła wojnę z Chinami, liczba zatrudnionych wzrosła do 2645. W latach 1937–1944 ośrodek pracował przy pełnej wydajności, zatrudniając w pewnych okresach nawet do 5000–6000 pracowników, z których dużą część stanowiły kobiety i dzieci.
Od początku konfliktu z Chinami, środki trujące produkowane w ośrodku na Ōkunoshimie transportowane były do Chin w celu użycia ich głównie przeciwko siłom chińskim. Część z tych środków transportowana była m.in. do w Qiqihar i jednostki 731, które przeprowadzały eksperymenty z bronią biologiczną i chemiczną na chińskich, rosyjskich, amerykańskich i polskich więźniach. Pracownicy ośrodka na Ōkunoshimie także pomagali w tych testach, m.in. w latach 1940 i 1943 wspólnie z jednostką 731 w eksperymentach z iperytem na chińskich jeńcach.
+ Produkcja broni chemicznej w 1937 roku Środek trujący Produkcja[ton/mies.] iperyt siarkowy 450 luizyt 50 difenylocyjanoarsyna 50 cyjanowodór 50 chloroacetofenon 25 fosgen brak danych
Likwidacja ośrodka