Obrona tytułu zakończyła się niepowodzeniem dla Australijczyka. Corser wprawdzie prowadził po dwóch pierwszych eliminacjach, jednakże w dalszej fazie mistrzostw nie był w stanie utrzymać się na czele stawki. Oprócz tego Corser nie ukończył najwięcej wyścigów z czołówki (sześć razy, w tym dwukrotnie w San Marino oraz w Holandii, gdzie startował z pole position). Wszystko to sprawiło, iż zajął dopiero 4. pozycję w klasyfikacji generalnej mistrzostw.
Po niepowodzeniu, Australijczyk przeniósł się do zespołu Yamaha Motor Italia, w której partnerował Noriemu Hadze. W pierwszym roku współpracy Corser pozostawał w cieniu Japończyka, który walczył o tytuł. Corser z kolei tylko ośmiokrotnie znalazł się na podium, ani razu przy tym nie odnosząc zwycięstwa. Niezbyt obfity dorobek punktowy zapewnił mu przeciętną 5. lokatę.
W drugim i ostatnim sezonie współpracy z Yamahą Corser ponownie nie zanotował zwycięstwa. Jednakże dzięki równej i konsekwentnej jeździe (trzynaście miejsc na podium i tylko jeden wyścig zakończony poza czołową dziesiątką) Australijczyk został wicemistrzem świata, przed japońskim partnerem.