Toteż władcy wielkolitewscy, rozumiejąc grozę sytuacji, podjęli wysiłki dyplomatyczne, by zapewnić sobie pokój przynajmniej ze strony dwóch przeciwników.
I poselstwo do Tatarów Olgierd wysłał swojego brata Koriata, na poselstwo do Tatarów wraz z kniaziem Szymonem Swisłockim w 1348 roku. Celem tej podróży było wyjednanie pomocy przeciwko księciu moskiewskiemu, Szymonowi Pysznemu. Poselstwo skończyło się zresztą niepomyślnie, ponieważ wskutek intryg moskiewskich Koriat został uwięziony przez Tatarów, a następnie wydany księciu moskiewskiemu. Książę Szymon zmusił następnie Olgierda do zapłacenia okupu w zamian za powrót Koriata, do Wielkiego Księstwa Litewskiego.
Utrata Pskowa i Nowogrodu Jeszcze w 1348 roku, Wielkie Księstwo Litewskie utraciło wpływy w Pskowie i Nowogrodzie. Co prawda w Pskowie władał książę wielkolitewski Juri Witowtowicz, ale kiedy zmarł, Pskowianie oświadczyli, że więcej nie chcą za namiestników książąt z Wielkiego Księstwa. Olgierd zastosował z tego powodu represje: nakazał pojmać kupców pskowskich w W. K. L. i pozajmować im „towar”, po czym wypuścił ich za okupem, jego syn natomiast, książę potocki Andrzej, złupił liczne pskowskie wsie.