Sukces ten przypieczętował panowanie wielkiego księcia Olgierda.

Inicjatorem nieustannych walk w latach 1345–1347 była zdobywająca przewagę strona wielkolitewska, wyprawy organizowali i uczestniczyli w nich zarówno Olgierd, jak i Kiejstut. W 1346 roku, wojska Wielkiego Księstwa Litewskiego najechały Semigalię i Sambię, a w 1347 łupili Prusy.

Wojna z Nowogrodem Pierwsze lata rządów Olgierda zaznaczyły się też jego wystąpieniami wobec północnej Rusi. Oburzony na posadnika nowogrodzkiego Ostafieja za to, że ten łajał go „psom", Olgierd wyprawił się w 1346 r. na włości nowogrodzkie. Zmusił też Nowogród, by w 1347 r. wziął z nim „mir".

Pojednanie z Jawnutą Po przewrocie w kraju, z Wielkiego Księstwa Litewskiego zbiegł również, wspierający Jawnutę Narymunt. Znalazł on schronienie u Złotej Ordy, jednakże rychło w 1346 roku powrócił do kraju i pogodził się z braćmi. W ślad za nim poszedł Jawnuta, który nie otrzymawszy pomocy w Moskwie od szwagra Semena, powrócił do kraju w 1347 roku. Jawnuta zmuszony był ukorzyć się przed swoim bratem Olgierdem i otrzymał we władanie Zasław, zlokalizowany na ziemiach staroruskich.