Od 1905 zamieszkiwał w filii Ławry w Petersburgu, pełniąc zadania ekonoma. Za osiągnięcia w rozwoju filii otrzymał w 1906 godność igumena. Dwa lata później Kronid (Lubimow) został archimandrytą.
W 1911 otrzymał order Św. Anny III stopnia, zaś trzy lata później – II stopnia.
Przełożony ławry Troicko-Siergijewskiej W 1915 zakończył służbę w filii w Petersburgu i został przełożonym ławry Troicko-Siergijewskiej, w której jeszcze w tym samym roku zorganizował lazaret dla rannych rosyjskich żołnierzy. Był zdolnym administratorem oraz kaznodzieją i cieszył się reputacją doświadczonego wychowawcy duchowego. Pod jego opieką znajdowała się m.in. wielka księżna, a następnie mniszka Elżbieta (Romanowa). Należał do bliskich współpracowników patriarchy moskiewskiego i całej Rusi Tichona.
Po wybuchu rewolucji lutowej z Ławry skonfiskowany został sprzęt drukarski. Z kolei po przejęciu władzy przez bolszewików, w 1919, podjęta została decyzja o otwarciu (w ramach szerzej zakrojonej akcji) najważniejszego obiektu kultu w Ławrze – raki z relikwiami św. Sergiusza z Radoneża, do czego doszło mimo protestów archimandryty Kronida.