Aresztowanie i śmierć 21 listopada 1937 archimandryta razem z grupą innych duchownych i świeckich (9 mnichów, mniszka, trzech białych duchownych oraz starosta cerkiewny) został aresztowany pod zarzutem utrzymywania kontaktów z kontrrewolucyjnie nastawionym duchowieństwem oraz przyjmowania w swoim domu ludzi o podobnych poglądach. Zarzucono mu głoszenie poglądów monarchistycznych i udział w kontrrewolucyjnym stowarzyszeniu powołanym do życia przez duchowieństwo Zagorska oraz powracających z więzień i zsyłek mnichów prawosławnych. Twierdzono, iż archimandryta zgromadził wokół siebie część byłych mnichów Ławry oraz innych zakonników i umożliwił im życie w prywatnych domach w grupach, według reguły zakonnej. Torturowani w śledztwie, obwinieni podpisali końcowe protokoły, opracowane wcześniej i zawierające błędy faktograficzne. Z piętnastu oskarżonych jedenaścioro zostało skazanych na śmierć, pozostali na 10 lat łagru. Między listopadem a grudniem 1937 archimandryta więziony był w więzieniu na Tagance, zaś 10 grudnia 1937 – rozstrzelany na poligonie Butowo i tam