Gdy 6 sierpnia 1414 zmarł Władysław andegaweński Braccio za sumę 180 000 złotych dukatów oszczędził Bolonię. Maszerując w kierunku Umbrii, zajmował kolejne miasta i zamki. Perugia, obawiając się jego natarcia, poprosiła o opiekę kondotiera Karola I Malatestę, który został ogłoszony Obrońcą mieszkańców Perugii dla Kościoła Świętego. Decydująca bitwa miała miejsce pod Sant'Egidio nad Tybrem 12 lipca 1416. Zwyciężyły wojska Braccio. Szczególną walecznością wsławił się syn Braccio Oddo oraz uczeń Niccolò Piccinino.
Perugia musiała ulec i otworzyć swoje bramy. Braccio został ogłoszony panem Perugii. Także Todi, Narni, Terni i Orvieto uznały go za swego pana. W ten sposób utwierdzona została władza Braccio na terytorium Umbrii. Poprosił on papieża Marcina V o nadanie godności wikariusza Umbri. Papież odmówił wysyłając przeciw Braccio swojego krewnego Guido da Montefeltro i Muzio Sforzę. Obaj zostali pokonani pod Spoleto. Braccio wyruszył na północ w celu zagarnięcia terytoriów Montefeltro, które rozciągały się północ od Gubbio. Chciał przejąć Urbino, by powiększyć swoją domenę aż po Adriatyk. W 1417, po męczącym i nie przynoszącym efektu marszu, wojska Braccio zatrzymały się w Apeninach pod zamkiem w Cantiano.