29 listopada 1920 został wyświęcony na biskupa bałachińskiego, wikariusza eparchii niżnonowogrodzkiej. Jeszcze w tym samym roku został przeniesiony do eparchii stawropolskiej jako jej wikariusz z tytułem biskupa jejskiego, jednak w 1922 wrócił na poprzedni urząd i pełnił go przez rok, do aresztowania i skazania na roczną zsyłkę. Od 1924 przebywał w Moskwie, nie pełniąc funkcji w Kościele. Od 1926 do 1927 był ponownie zesłany do obwodu tambowskiego.
W 1927 otrzymał godność wikariusza eparchii moskiewskiej z tytułem arcybiskupa zwienigorodzkiego. Zasiadał w Świętym Synodzie Kościoła. W lutym 1931 został oskarżony o kontakty z papieżem i nielegalne informowanie go o sytuacji w Cerkwi Rosyjskiej i aresztowany. Do 1934 przebywał w łagrze. Po zwolnieniu został w maju 1936 arcybiskupem włodzimierskim. We wrześniu tego samego roku został ponownie uwięziony i skazany na trzy lata pozbawienia wolności. Zmarł lub został stracony w więzieniu w Iwanowie 22 września tego samego roku.
Bibliografia Филипп (Гумилевский Сергей Николаевич)
Kategoria:Urodzeni w 1877 Kategoria:Zmarli w 1936 Kategoria:Więźniowie radzieckich więzień Kategoria:Więźniowie radzieckich łagrów Kategoria:Absolwenci Kazańskiej Akademii Duchownej Kategoria:Eparchia stawropolska Kategoria:Eparchia moskiewska Kategoria:Biskupi zwienigorodzcy Kategoria:Biskupi włodzimierscy i suzdalscy Kategoria:Ofiary prześladowań antyprawosławnych w Związku Radzieckim