Papirus 48 (według numeracji Gregory-Aland), oznaczany symbolem – grecki rękopis Nowego Testamentu, spisany w formie kodeksu na papirusie. Paleograficznie datowany jest na III wiek. Zawiera fragmenty Dziejów Apostolskich, tekst był kilkakrotnie publikowany.

Opis Zachowały się fragmenty kodeksu z tekstem Dziejów Apostolskich 23,11-29. Tekst pisany jest w 42-47 linijkach na stronę. Skryba miał rękę wprawioną w pisaniu dokumentów. Zachowała się środkowa część karty kodeksu.

Nomina sacra pisane są skrótami (ΥΣ dla ΥΙΟΣ – syn), stosowane są również inne skróty (M dla czterdziestu).

Skryba popełnił kilka błędów, w Dz 23,12 napisał αποκτειναστην zamiast αποκτεινωσιν τον, a w Dz 23,28 εκαλουν zamiast ενεκαλουν.

Według Alanda jest jednym z sześciu wczesnych rękopisów Dziejów Apostolskich (m.in. , ).

Tekst thumb|Papirus 48 verso, fragment Dz 23,25-29 Tekst grecki rękopisu reprezentuje tekst zachodni, Kurt Aland zaklasyfikował go do kategorii IV. Tekst jest bliski dla Kodeksu Bezy oraz starołacińskiemu przekładowi w recenzji arfykańskiej (Afra).