Dzięki tym zmianom obok polskich pojawiają się francuskie komedie Molière'a. Z początkiem roku 1750 zaczęto kształcić własnych muzyków. Kilka lat później (1759) powstaje szkoła baletowa, kształcąca 8 dzieci, którą kierował baletmistrz A. Putini (później M. Dupré). W ciągu 15 lat (1746-1761) odnotowano ogółem 187 przedstawień, najliczniej pojawiały się one w latach 1755-1757: 58 przedstawień (około 19 rocznie). Od roku 1762, po śmierci księcia Michała, teatrem nieświeskim kierował Karol Stanisław Radziwiłł Panie Kochanku. Przymusowa przerwa w działalności teatru (lata 1764-1777) była konsekwencją banicji księcia Karola. W latach 1783–1785 teatr został zdominowany przez warszawski zespół "aktorów narodowych", kierowany przez Leona Pierożyńskiego (K. Owsiński, J. Jasiński). W Nieświeżu działała wówczas stała orkiestra i zespół baletowy. Ponadto funkcjonował balet i teatr złożony z dzieci, które kształciły się w szkole baletowej, prowadzonej (1780) przez baletmistrza Łojko. Sam Łojko dzięki wsparciu Radziwiłła wykształcenie odebrał w Wenecji. Magnat ten dbał także o kształcenie swych oficjalistów i poddanych na aktorów dramatycznych. Przykładem może być opera Agatka, którą wystawiono 17 września roku 1784 przed Stanisławem Augustem.