Wystawiano sztuki francuskie i włoskie, początkowo w oryginale, później też w przekładach na język polski, a także sztuki pisane specjalnie na potrzeby lokalnego teatru. Franciszka Urszula Radziwiłłowa z Wiśniowieckich była autorką 16 utworów komediowych i sielanek oraz przekładów dramatów Moliera, które wystawiano w Nieświeżu. Księżna zainteresowanie teatrem wyniosła z domu rodzinnego, zapewne pod wpływem stryja Michała, który w Wiśniowcu utrzymywał prywatną scenę. Wacław Rzewuski pisał sztuki dla swojego teatru w Podhorcach (Żółkiewski, Władysław pod Warną, Dziwak, Natręt). W Ujazdowie swoje komedie wystawiał Stanisław Herakliusz Lubomirski.
Teatr nieświeski W Nieświeżu na dworze Michała Kazimierza Radziwiłła od działał jeden z najbardziej znanych teatrów magnackich epoki baroku – Komedyhauz. Od roku 1748 istniała tam sala teatralna, a w letnich rezydencjach: Albie i pobliskiej Konsolacji, dwa teatry sezonowe. W latach 1746–1752 Franciszka Urszula Radziwiłłowa wystawiała w Nieświeżu swe własne utwory. Zespół aktorski tworzyli członkowie rodziny, dworzanie i kadeci pod kierunkiem Jakuba Fryczyńskiego. Po roku 1756, dzięki staraniom księcia Michała, okazjonalny teatr zmienia gruntownie swój charakter. Przekształca się w stały nadworny teatr, w którym pojawiają się profesjonalni aktorzy.