Anatolij Borisowicz Marienhof, (ur. w Niżnym Nowogrodzie, zm. 24 czerwca 1962 w Leningradzie) – rosyjski poeta, prozaik i dramatopisarz. Jeden z głównych przedstawicieli imażynizmu. Napisał jedyną powieść imażynistyczną – Cynicy.
Urodził się w szlacheckiej rodzinie pochodzącej z guberni inflanckiej. W roku 1913 ojciec Anatolija wraz z synem i córką przeniósł się do Penzy. Anatol po ukończeniu gimnazjum 1916 został powołany do armii carskiej. Wtedy napisał pierwszą sztukę teatralną wierszem Ciuciubabka Pierrette. Po wybuchu rewolucji październikowej powrócił do Penzy, założył kółko poetyckie z udziałem poety Iwana Starcewa i malarza Witalija Usenko. W roku 1918 wydał pierwszy tomik poetycki Witryna serca.
Po śmierci ojca zamieszkał w Moskwie. Został sekretarzem literackim w wydawnictwie Ogólnorosyjskiego Centralnego Komitetu Wykonawczego Rad, gdzie poznał Nikołaja Bucharina, a także zaprzyjaźnił się z Siergiejem Jesieninem, który wywarł wpływ na jego przyszłość. Był współzałożycielem grupy imażynistów.
W latach 1924–1925 kierował oddziałem scenariuszy Proletkino, napisał około dziesięciu scenariuszy filmowych. W roku 1928 opublikował w berlińskim wydawnictwie Petropolis powieść „Cynicy”, a w roku 1930 następną powieść Ogolony człowiek.