Publikacja za granicą spowodowała szykany za strony organizacji literackiej.
Na początku wojny w czerwcu 1941 codziennie wygłaszał w leningradzkim radiu wierszowane ballady, następnie wraz z żoną został ewakuowany do Kirowa.
W roku 1948 napisał sztukę Sąd życia o walce z kosmopolityzmem, która nie została nigdy wystawiona w teatrze. W latach 1953–1956 napisał autobiografię Mój wiek, moja młodość, moi przyjaciele i przyjaciółki, która ukazała się w wersji nieocenzurowanej dopiero w roku 1988.
Bibliografia Anatolij Marienhof, Cynicy, PIW, Warszawa, 2001, Danuta Ulicka, Codzienna apokalipsa, Nowe książki, nr 5/2011
Kategoria:Imażyniści Kategoria:Rosyjscy dramaturdzy XX wieku Kategoria:Rosyjscy poeci XX wieku Kategoria:Rosyjscy prozaicy XX wieku Kategoria:Urodzeni w 1897 Kategoria:Zmarli w 1962