W 1897 został skierowany jako inspektor do pracy w Aleksandrowskim misyjnym seminarium duchownym w Ardonie na Kaukazie. Od 1899 był kierownikiem kursów misjonarskich przy eparchii kazańskiej oraz przełożonym monasteru Przemienienia Pańskiego w Kazaniu, otrzymując równocześnie godność archimandryty. 4 października 1907, na podstawie otrzymanej 3 września nominacji, odbyła się chirotonia biskupia archimandryty Andrzeja, który został wikariuszem eparchii kazańskiej z tytułem biskupa mamadyskiego; jako główny konsekrator wziął w niej udział arcybiskup kazański Dymitr (Sambikin). Jego zadaniem była odtąd koordynacja całej pracy misyjnej prowadzonej przez eparchię wśród wyznawców islamu i judaizmu, toczonej dotąd ze zmiennym powodzeniem (znaczna część przyjmujących chrzest szybko porzucała chrześcijaństwo). 25 lipca 1911 został biskupem suchumskim, czego się nie spodziewał i co bardzo źle przyjął. W Suchumi kontynuował swoją pracę misyjną w ramach Misji Zakaukaskiej.