Okręty podwodne typu K – seria 18 okrętów podwodnych Royal Navy o napędzie parowym, zbudowanych w latach 1916–1923. Okręty te miały w założeniu współpracować z głównymi siłami floty, do czego potrzebowały dużej prędkości nawodnej, którą mógł ówcześnie zapewnić tylko napęd parowy. Pomimo że nie spełniły wszystkich nadziei, jakie z nimi wiązano, okazały się ważnym epizodem w historii okrętów podwodnych.

Zbudowano 18 okrętów w dwóch wersjach: 17 w wersji pierwszej i 1 w ulepszonej wersji drugiej. Jedyny przedstawiciel drugiej ulepszonej wersji, HMS „K26” miał zmienione uzbrojenie torpedowe, większą głębokość zanurzenia i uważany był za znacznie lepszy niż pozostałe okręty tej klasy. Został złomowany w 1931 roku, ponieważ przekraczał limit wyporności dla okrętów podwodnych według traktatu londyńskiego.

Tło historyczne thumb|left|HMS „Swordfish”, pierwszy brytyjski okręt podwodny o napędzie parowym W 1913 roku Admiralicja brytyjska wyraziła zainteresowanie nowym typem okrętu podwodnego, fleet submarine, o dużej szybkości nawodnej zdolnym współpracować w głównymi siłami floty.