Już od początku okręty tego typu były bardzo podatne na wypadki i szybko zyskały złą sławę wśród marynarzy. Z 17 zbudowanych okrętów pięć zostało straconych w różnego rodzaju wypadkach, a na kilku innych okrętach zdarzyły się mniej poważne wypadki. Najtragiczniejszym z nich była tzw. „bitwa pod Isle of May”, pechowa seria wypadków w czasie manewrów, w wyniku których zatonęły dwa okręty podwodne, a cztery inne zostały uszkodzone. Oprócz tego HMS „K13” zatonął w czasie prób, ale został podniesiony z dna i ponownie wszedł do służby jako HMS „K22”, HMS „K1” został zatopiony ogniem artyleryjskim po kolizji z HMS „K4” 17 listopada 1917, HMS „K5” zatonął w Zatoce Biskajskiej 20 stycznia 1921.
Z mniej poważnych wypadków: HMS „K3” wymknął się spod kontroli w czasie prób i osiadł na dnie na głębokości 81 metrów, kapitanowi okrętu udało się go jednak oderwać od dna i powrócić na powierzchnię.