łącznie 150 minut) to zdobył 2 bramki. W tym okresie zmieniły się też relacje na linii klub – zakład: w 1991 klub został samodzielną firmą i zakład Elana z właściciela stał się głównym sponsorem i odtąd nie wspierał już sekcji finansowo w takim zakresie jak wcześniej.

W końcu w 1993 nastąpił największy do tego momentu sukces klubu – zwycięstwo w 3 lidze (głównie dzięki grze u siebie – z 15 meczów w Toruniu Elana wygrała 14 a 1 zremisowała) i bezpośredni awans do 2 ligi (nie było baraży). Był to też ostatni jak dotąd sezon w którym Elana spotkała się z innym toruńskim klubem na 3 lub wyższym poziomie ligowym (jednosezonowy awans do 3 ligi zaliczył ówcześnie Pomorzanin). Okazało się jednak, że były to za wysokie progi i Elana natychmiast spadła z powrotem do ligi 3, odnosząc zaledwie 6 zwycięstw przy 22 porażkach (do tego 6 remisów) i zajmując przedostatnie miejsce w tabeli. Ambicje działaczy klubowych były jednak spore, toteż w sezonie 1994/1995 oczekiwano powrotu do 2 ligi. Niestety Elana przegrała walkę z Polonią Gdańsk i to zdecydowanie – różnica między pierwszą Polonią a drugą Elaną wyniosła 10 punktów i to w czasach gdy za zwycięstwo przyznawano 2 punkty.