Drogi krajowe w Polsce – główna sieć dróg kołowych w Polsce, stanowiąca zarazem najwyższą z kategorii dróg publicznych, umożliwiająca krajową i międzynarodową komunikację kołową pomiędzy dużymi miastami oraz ogólnodostępnymi przejściami granicznymi, rekomendowana do ruchu długodystansowego i tranzytowego. Obejmuje również autostrady i drogi ekspresowe.
Od 1 kwietnia 2002 system dróg krajowych w Polsce podlega Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad (GDDKiA). Wyjątkiem są drogi krajowe, zlokalizowane w granicach miast na prawach powiatu, którymi – z wyłączeniem autostrad i dróg ekspresowych – zarządzają samorządy miejskie (prezydenci miast). Obecna numeracja ewidencyjna dróg krajowych obowiązuje – z drobnymi zmianami – od 9 maja 2001. Polskie drogi krajowe numeruje się białymi cyframi na czerwonym tle (znak E-15a). Drogowskazy na drogach krajowych (oprócz autostrad) mają zielone tło. Od 2 kwietnia 2026 na terytorium Polski funkcjonuje 96 dróg krajowych, ponumerowanych w zakresach: 1–68, 70–84 oraz 86–97. Najdłuższą z nich jest DK 8 (relacji Raczki – Kudowa-Zdrój) licząca 780 km, zaś najkrótszą – DK 96 mierząca 1,5 km. Przed 2014 r. najkrótszą drogą krajową była DK 85 o długości 4,774 km.