8 czerwca 1938 roku w Instytucie Technicznym Uzbrojenia odbyła się konferencja, na której przedstawiciel Fabryki Karabinów poinformował przedstawicieli zainteresowanych Inspektoratów, że postulaty zainteresowanych bronią zostaną zrealizowane. Przedstawił także propozycję opracowania wersji zasilanej z magazynków (oznaczonej jako C5). Projekt spotkał się z dużym zainteresowaniem przedstawicieli Dowództwa Broni Pancernych, ale z protestami Inspektoratu Saperów (C4 odpowiadał saperom, a opracowanie wersji C5 zajęłoby co najmniej rok). W rezultacie podjęto decyzję o kontynuacji prac nad modelem C4. Prace nad modelem C5 zawieszono.
17 maja 1938 roku w Centrum Wyszkolenia Piechoty w Rembertowie odbyły się próby porównawcze cekaemu wz. 30 i cekaemu Typ C4 w wersji pojedynczej i podwójnie sprzężonej (wersja forteczna). W trakcie prób najcelniejszy okazał się cekaem C4 na podstawie pojedynczej. 21 czerwca 1938 roku zamówiono następne trzy cekaemy C4, które dostarczono do 22 listopada 1938 roku. Pod koniec roku zamówiono jeszcze jeden egzemplarz karabinu maszynowego.