w części języków austronezyjskich czy też w języku chińskim) nie występuje gramatyczna kategoria czasu (nie jest wyrażany morfologicznie), przy czym czas może być określony przy użyciu dodatkowych elementów zdaniowych (partykuł, przysłówków).
Tradycyjne (oparte na analizie języków indoeuropejskich) rozumienie kategorii czasu bywa zatem mało użyteczne w przypadku języków spoza tej rodziny.
Język polski W języku polskim występują trzy czasy: CzasyMorfologiczneZ czasownikiem posiłkowymPrzeszłyTeraźniejszyPrzyszłyDokonanyNiedokonanyProsty Złożony1 os.l. mnzjedliśmyjedliśmyjemyzjemybędziemy jeść/jedlil. pojzjadłemjadłemjemzjembędę jeść/jadł2 os.l. mnzjedliściejedliściejeciezjeciebędziecie jeść/jedlil. pojzjadłeśjadłeśjeszzjeszbędziesz jeść/jadł3 os.l. mnzjedlijedlijedzązjedząbędą jeść/jedlil. pojOnzjadłjadłjezjebędzie jeść/jadł będzie jeść/jadła
będzie jeść/jadłoOnazjadłajadłaOnozjadłojadło Podział czasu przyszłego na prosty i złożony bywa jednak w polszczyźnie kwestionowany z uwagi na fakt, że w pierwszym występują tylko czasowniki dokonane, w drugim tylko niedokonane – są to więc raczej różne sposoby budowania jednego czasu przyszłego dla czasowników o różnych aspektach.