Po wybuchu wojny serbsko-tureckiej wstępują jako ochotnicy do wojska serbskiego i w większości giną w bitwie pod Gredetynem (16 września 1876 r.). Ocalał jedynie Macedoński.
Recepcja Utwór jest uznawany przez krytyków za jeden z najlepszych tekstów prozatorskich WazowaE. Możejko, Iwan..., s. 67.. Podkreśla się przy tym barwne przedstawienie realiów życia bułgarskich emigrantów politycznych w Rumunii, żyjących w nędzy, upokarzanych brakiem środków na utrzymanie i pogardą przedstawicieli bogatszej warstwy emigracji bułgarskiej, lecz pełnych zapału, entuzjazmu i poświęcenia dla sprawy niepodległości swego kraju. Zdaniem P. Dinekowa szczególnym walorem tekstu jest kreacja szeregu plastycznych, żywych bohaterówP. Dinekow, Wstęp, s.12.
Prócz warstwy literackiej, krytycy dostrzegają także płaszczyznę publicystyczną, gdyż Wazow silnie wartościuje pewne postawy i wydarzenia przeciwstawiając sobie pełną idei przeszłość oraz przyziemną, rozczarowującą teraźniejszość. Omawiając losy Macedońskiego, który jako jedyny z grupy emigrantów doczekał się niepodległej Bułgarii, opisuje go jako "lwa ze Starej Płaniny", "bohatera spod Gredetynu", który obecnie pracuje jako woźny lewą ręką (druga pozostała bezwładna po jednej z bitew) zamiatając kancelarię i drżąc przed pisarzem.