Jak pisze Teresa Dąbek-Wirgowa, Portrety hyszów dopuszczających się kradzieży i rozboju, lecz gotowych na wszelkie ofiary i nędzarzy, pokazane od wzniosłej i pospolitej strony, złożyły się na realistyczny obraz emigracji, w oskarżeniach zaś pod adresem "małych charakterów" współczesnych pojawiła się skłonność do publicystycznej interwencji w obraz przedstawionego świataT. Dąbek-Wirgowa, Historia literatury bułgarskiej, s. 143..
Powieść została wpisana do kanonu literatury bułgarskiej 1878-1988Kanon literatury bułgarskiej 1878-1988.
Przypisy
Bibliografia Teresa Dąbek-Wirgowa, Historia literatury bułgarskiej, Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk 1980, s. 143. Petyr Dinekow, Wazow - mistrz bułgarskiego opowiadania, [w:] P. Dinekow, O bułgarskiej literaturze, folklorze i związkach z Polską, Warszawa 1977, s. 306-326. Edward Możejko, Iwan Wazow, Warszawa 1967, s. 67-69.
Kategoria:Bułgarskie powieści Kategoria:Powieści z 1883