thumb|Wilfred Stokes ze swoim moździerzem i kolekcją pocisków Moździerz Stokesa (ang. Stokes mortar) – brytyjski lekki moździerz z czasów I wojny światowej, prekursor wszystkich współczesnych lekkich moździerzy.
Historia thumb|Australijscy żołnierze ćwiczący użycie moździerzy w 1916 Front zachodni I wojny światowej już w 1914 przyjął formę wojny pozycyjnej. Dotychczasowa artyleria polowa okazała się mało skuteczna, potrzebne były działa zdolne do wrzucenia granatu ogniem stromotorowym do okopu. Piechota potrzebowała też broni wsparcia, zdolnej do niszczenia zasieków i gniazd karabinów maszynowych, wystarczająco lekkiej, by można ją było przenieść podczas natarcia – regularna artyleria, nawet jeśli zniszczyła umocnienia przeciwnika, potrzebowała czasu na przebazowanie się za nacierającymi oddziałami. W efekcie wiele ofensyw zostało zatrzymanych, gdy oddziały wyszły spod „parasola” własnej artylerii, a nieostrzeliwany przeciwnik stworzył drugą linię obrony.