W ZSRR 29 lipca 1947 został wyznaczony na biskupa łyskowskiego, wikariusza eparchii niżnonogrodzkiej. Faktycznie jego obowiązki ograniczały się jednak do administrowania jedną parafią w Łyskowie. W związku z tym w 1950 biskup Hiob zwrócił się w liście do patriarchy Aleksego I o wyznaczenie mu innych zadań. W związku z tym w tym samym roku został biskupem wielkołuckim i toropieckim, zaś w 1951 objął katedrę czeboksarską i czuwaską. W 1953, po śmierci arcybiskupa kazańskiego Sergiusza, objął po nim katedrę kazańską. Proces i uwięzienie W 1960, w czasie kolejnej fali ataków na Rosyjski Kościół Prawosławny, arcybiskup został fałszywie oskarżony o uchylanie się od płacenia podatków za cały okres sprawowania przez niego godności arcybiskupa kazańskiego (łącznie 790 tys. rubli). Mimo wpłacenia żądanej sumy przez dzieci hierarchy, które w celu jej zebrania sprzedały dom we Lwowie, duchowny został skazany na trzy lata pozbawienia wolności i odbył całość kary, do 24 kwietnia 1963.