Jednostki polioksypropylenowe mogą powodować: zwiększenie hydrofobowości surfaktantu zwiększenie adsorpcji na powierzchniach polarnych zwiększenie rozpuszczalności w rozpuszczalnikach organicznych jednostki polioksyetylenowe zmniejszają hydrofobowy charakter surfaktantu.
Grupa perfluoroalkilowa lub grupa polisiloksanowa
Surfaktanty zawierające te grupy mogą: obniżać napięcie powierzchniowe wody do 20 mN/m surfaktanty fluorowęglowodorowe charakteryzują się dużą stabilnością termiczną i chemiczną są doskonałymi środkami zwilżającymi powierzchnie niskoenergetyczne.
Zastosowanie Często okazuje się, że właściwości fizyczne i chemiczne substancji znajdującej się na granicy faz są zupełnie inne od właściwości substancji w jej objętości. Istnieje wiele układów, gdzie różnica właściwości substancji na granicy faz określa właściwości całego układu. Jednym z typów układów, gdzie odmienne właściwości substancji w obszarze międzyfazowym pełnią decydująca rolę, są układy, w których powierzchnia międzyfazowa jest tak duża w stosunku do objętości układu, że znaczący ułamek całkowitej masy układu znajduje się na tych powierzchniach (na przykład emulsje, piany, koloidy). W takich przypadkach surfaktanty zawsze będą odgrywać znaczącą rolę.