Surfaktanty amfoteryczne mogą adsorbować się na obu rodzajach powierzchni, nie zmieniając przy tym znacząco jej ładunku. Z drugiej strony, adsorpcja surfaktantu kationowego na ujemnie naładowanej powierzchni obniża jej ładunek, a nawet jeśli odpowiednio dużo surfaktantu zostanie zaadsorbowane, powierzchnia może zmienić swój ładunek na dodatni. W podobny sposób adsorpcja surfaktantu anionowego na dodatnio naładowaną powierzchnię może zmniejszyć ładunek lub go zmienić na ujemny. Ogólnie adsorpcja surfaktantu amfoterycznego na powierzchni nie zmienia jej ładunku, mimo że możliwa jest zmiana efektywnej gęstości ładunku jeśli warstwa jest odpowiednio gruba.
Zazwyczaj różnice w budowie grupy hydrofobowej nie mają tak oczywistego wpływu jak budowa grupy hydrofilowej. Na ogół są to długie łańcuchy reszt węglowodorowych, jednak mogą mieć w swojej budowie: proste, długie łańcuchy grup alkilowych (C8 – C20) rozgałęzione, długie łańcuchy grup alkilowych (C8 – C20) długie łańcuchy (C8 – C15) reszt alkilobenzenowych reszty alkilonaftalenowe (grupy alkilowe C>3) pochodne żywic wysokocząsteczkowe polimery tlenku propylenu długie łańcuchy grup fluoroalkilowych grupy polisiloksanowe pochodne ligniny.