uwzględniał obowiązek nauczania dzieci w okresie zimowym (codziennie) i letnim (raz bądź dwa razy w tygodniu). Czasem kadra pedagogiczna była uzupełniana przez niewykwalifikowanych pracowników, tj. byłych żołnierzy i inwalidów.
Zmienił się również sposób finansowania szkół. Otrzymywały one tzw. „kapitał początkowy”, który miał zapewnić placówce osobowość prawną. Zajęcia w szkole były prowadzone w systemie pięciodniowym od poniedziałku do piątku, rozpoczynały się o godz. 7 i trwały z przerwami do 17. Prócz obowiązkowej modlitwy nauczano śpiewu, czytano dzieciom ustępy z Biblii, prowadzono ćwiczenia z jęz. niemieckiego i łaciny (gramatyki), ponadto nauczano ortografii i kaligrafii. Zajęcia czasem odbywały się również w soboty. Prócz modlitwy i obowiązkowego czytania Ewangelii prowadzono edukację w zakresie moralności, zasad wiary oraz arytmetyki. W ówczesnych szkołach obowiązywały podręczniki, do których m.in. należały: Allgemeine heilige und weltliche Geschichte Hardiona, Geographie Phenningsa, Naturlehre i Naturgeschichte J.J. Eberta, Grammatik Langena i dzieła Korneliusza Neposa, ponadto Listy Cycerona i De rebus gestis Alexandri Magni Kwintusa Kurcjusza Rufusa.