Synod nakazał mu zamieszkanie w Monasterze Pskowsko-Pieczerskim. W 1968 arcybiskup Andrzej zwrócił się do patriarchy Aleksego z prośbą o powierzenie mu jednej z wakujących katedr i w 1969 został arcybiskupem omskim i tiumeńskim.
W 1971 uczestniczył w Soborze Lokalnym Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego, w czasie którego wyszło na jaw, iż wskutek pobytu w łagrze zachorował psychicznie. W związku z tym w 1972 został ponownie przeniesiony w stan spoczynku i skierowany do Monasteru Pskowsko-Pieczerskiego. Zmarł 17 czerwca 1973 i został pochowany na terenie klasztoru.
Bibliografia
Kategoria:Urodzeni w 1900 Kategoria:Zmarli w 1973 Kategoria:Biskupi czerniowieccy Kategoria:Biskupi winniccy (Patriarchat Moskiewski) Kategoria:Biskupi czernihowscy (Patriarchat Moskiewski) Kategoria:Biskupi omscy Kategoria:Zakonnicy Monasteru Pskowsko-Pieczerskiego Kategoria:Absolwenci Kijowskiej Akademii Duchownej Kategoria:Więźniowie radzieckich łagrów Kategoria:Ofiary prześladowań antyprawosławnych w Związku Radzieckim