Sztuka hiszpańska, zwłaszcza w wydaniu Moralesa, była nacechowana mistycyzmem i pierwiastkiem religijnym, które to nasycenie spotęgowała jeszcze kontrreformacja, a także mecenat ze strony rzymskokatolickich władców i arystokratów.
Uważany za malarza, który najbardziej przyczynił się do przeniesienia wpływów włoskiego renesansu na hiszpański grunt El Greco (hiszp. Grek), jak sam przydomek wskazuje, nie był Hiszpanem. Urodził się na Krecie jako Domenikos Theotokopoulos. Poznał malarstwo wielkich artystów włoskich tamtego okresu, takich jak Tycjan, Tintoretto i Michał Anioł, gdy mieszkał we Włoszech w latach 1568–1577. Według anegdoty, gdy stwierdził, że jest w stanie namalować fresk tak dobrze jak sam Michał Anioł, gdy jedno z dzieł tego ostatniego zostanie zniszczone, popadł w niełaskę i przeniósł się na południe Hiszpanii, do Toledo. Stworzył styl przepełniony emocjami, z obrazami o żywych kolorach, tworzonych energicznymi pociągnięciami pędzla, z postaciami o wydłużonych palcach. Jego obrazy przedstawiające Toledo stały się wzorcem dla europejskiej tradycji pejzażowej i wywarły wpływ na późniejsze malarstwo holenderskie.
thumb|left|Bachus wśród pijaków, Velázquez