Urodzony w 1599 roku Diego Velázquez jest uważany za jednego z najbardziej wpływowych artystów hiszpańskich. Był nadwornym malarzem króla Filipa IV, a portrety jego autorstwa cieszyły się szerokim popytem wśród mężów stanu, arystokratów i duchowieństwa w Europie. Portrety króla, księcia Olivaresa i samego papieża Innocentego X cechuje głęboki realizm artystyczny i styl odzwierciedlany też później w dziełach mistrzów holenderskich. Podczas wojny trzydziestoletniej Velázquez towarzyszył markizowi de Spinola w kampanii w Niderlandach, kiedy to namalował słynne Poddanie Bredy. Potrafił zarówno w portretach, jak i pejzażach wyrazić emocje poprzez rzeczywistość. W przypadku pejzaży jako jeden z pierwszych zaczął eksperymentować z naturalnym zewnętrznym światłem, co nie pozostało bez wpływu na malarstwo Zachodu. Przyjaźń z Bartolomé Estebanem Murillo, wybitnym malarzem pokolenia następującego po Velázquezie, jeszcze bardziej utrwaliła jego wpływy w sztuce.
thumb|200px|Klęczący św. Franciszek, Zurbarán