Architektura okrętowa – dyscyplina naukowo-techniczna z zakresu nauk fizycznych, technicznych oraz nauk matematycznych, zajmująca się zagadnieniami działania, projektowania i budowy jednostek pływających. Badania naukowe w tym zakresie tworzą i wykorzystują wiedzę z zakresu okrętownictwa, hydrostatyki, dynamiki płynów, mechaniki konstrukcji i innych. Głównymi polami zainteresowania architektury okrętowej są bezpieczeństwo jednostki pływającej, sprawność oraz geometria okrętu, nie jest to jednak lista zamknięta. Opracowanie projektu każdej jednostki pływającej, projektów wstępnych, a następnie szczegółowych, musi być współcześnie poprzedzone wcześniejszymi analizami i opracowaniem założeń z punktu widzenia architektury okrętowej. Stąd badaniami z zakresu architektury okrętowej są między innymi badania pływających modeli jednostek pływających, prowadzone przed rozpoczęciem właściwego procesu projektowania przez projektantów i konstruktorów okrętowych
Za ojca tej dziedziny nauki uznawany jest Pierre Bouguer, który w swoim wydanym w 1746 roku traktacie Traite di Navire położył podwaliny pod wiele aspektów architektury okrętowej które zostały później rozwinięte w przez Leonharda Eulera i innych.