Autoportret z żółtym Chrystusem (fr. Portrait de l’artiste au Christ jaune lub Autoportrait au Christ jaune) – obraz olejny namalowany w latach 1890–1891 przez francuskiego malarza Paula Gauguina podczas jego pobytu w Pont-Aven.
Opis i interpretacja Obraz ukazuje popiersie artysty. Jego wzrok jest skierowany w oczy widza. Z tyłu, z lewej strony wisi Chrystus, z prawej natomiast widać dzbanek na tytoń z “peruwiańskim” obliczem artysty, rzeźbę, którą Gauguin wykonał dla Émile’a Schuffeneckera. W ten sposób obraz dzieli się na dwie sfery: po jednej jego stronie ukazane jest męczeństwo i ofiara (sprawy duchowe), po drugiej – ludzkie namiętności (sprawy ziemskie).
Wzorem dla monumentalnego krucyfiksu umieszczonego w tle obrazu “Autoportret z żółtym Chrystusem” był krzyż, który Gauguin widział w małym kościółku w wiosce Tremalo nieopodal Pont-Aven. Jako symbol prostej wiary i przedmiot wykonany ludzką ręką krzyż ten bardzo dobrze pasował do wizualnego świata artysty. Na autoportrecie stanowi on paralelę pomiędzy artystyczną kreatywnością a Stworzeniem.