Biały dom w nocy (hol. Wit huis in de nacht met enkele figuren en een ster, ang. White House at Night) – obraz Vincenta van Gogha namalowany w czerwcu 1890 podczas jego pobytu w miasteczku Auvers-sur-Oise. Nr kat.: F 766, JH 2031.
Historia i opis W maju 1890 van Gogh przyjechał do Auvers i namalował szereg obrazów przedstawiających domy.
Pierwszy opis obrazu pochodzi od niego samego. W liście do brata Theo z 17 czerwca 1890 wspomniał o dwóch obrazach, które malował; drugim z nich był Biały dom w nocy: Drugi szkic to biały dom w zieleni z gwiazdą na niebie i pomarańczowym światłem w oknie, czarno-zielone listowie i ciemnoróżowy odcień.
Namalowany w czerwcu 1890 obraz odznacza się dużym ładunkiem ekspresji, nie tyle w ujęciu tematu, ile w strukturze kompozycji i sposobie malowania. W obrazie przeważa nastrój chłodu. Dom, narysowany mocnymi poziomymi i pionowymi liniami, sprawia wrażenie więzienia. Artysta wiele uwagi poświęcił oknom, „oczom” domu. Z okna po prawej stronie emanuje alarmujące, czerwone światło. Namalowana nad domem gwiazda to znak przeznaczenia w chwilach największej udręki. Obraz wyraża stan wielkiego napięcia psychicznego, w jakim van Gogh wtedy się znajdował.