W latach 20. XX w. obraz znalazł się w kolekcji niemieckiego przemysłowca Otto Krebsa (1873–1941). Uważany za zaginiony po II wojnie światowej pojawił się w 1995 w muzeum Ermitażu na wystawie ukazującej dzieła sztuki zagrabione przez Związek Radziecki pod koniec II wojny światowej. Kolekcja obejmowała 74 obrazy, w tym dzieła sztuki pędzla Degasa, Van Gogha (4 obrazy), Gauguina (2), Moneta (6), Cézanne’a (7), Picassa i Toulouse-Lautreca, należące przed wojną do niemieckich kolekcji prywatnych, głównie Otto Krebsa.
Datowanie obrazu Z listu van Gogha do brata wiadomo było, że obraz powstał niedługo przed 17 czerwca 1890. Dzięki archiwalnym zapisom stanu pogody astronomowie Don Olson i Russell Doescher z Texas State University–San Marcos stwierdzili, że we wchodzącym w grę okresie jedynie 15 i 16 czerwca niebo było bezchmurne. Po przeprowadzeniu wizji lokalnej w Auvers ustalili, że obraz pokazuje fragment zachodniego nieba. Na podstawie tych danych doszli do przekonania, że przedstawionym na obrazie jasno świecącym ciałem niebieskim jest Wenus. Położenie planety na obrazie wskazuje, że namalowany został 16 czerwca ok. godz. 20:00.