Publikował opracowania dotyczące włoskiej architektury pałacowej, niemieckiego renesansu, budownictwa drewnianego oraz artystycznego kowalstwa.
Katedra w Berlinie
Najbardziej znanym dziełem Raschdorffa jest Katedra w Berlinie. W drugiej połowie XIX wieku dotychczasową świątynię uznano za niewystarczającą dla stolicy zjednoczonego Cesarstwa Niemieckiego. Raschdorff przygotował kilka wersji projektu nowej budowli, modyfikowanych ze względu na oczekiwania cesarza i ograniczenia finansowe.
Stary kościół rozebrano w 1893 roku, a budowę nowej katedry prowadzono od 1894 roku. Świątynię uroczyście otwarto 27 lutego 1905 roku. Zaprojektowano ją jako protestancki kościół dworski i dynastyczny Hohenzollernów, połączony z kryptą rodową.
Monumentalną bryłę zwieńczono centralną kopułą. W architekturze budowli Raschdorff połączył rozwiązania renesansowe i barokowe, nadając jej reprezentacyjny charakter właściwy oficjalnej architekturze epoki wilhelmińskiej.
Budynki publiczne
Do najważniejszych budowli publicznych zaprojektowanych przez Raschdorffa należał Ständehaus w Düsseldorfie, wzniesiony w latach 1876–1880 jako siedziba prowincjonalnego zgromadzenia stanowego Nadrenii.