W 1882 roku został członkiem stowarzyszonym Królewskiej Akademii Belgii. W 1896 roku otrzymał Wielki Złoty Medal na Wielkiej Berlińskiej Wystawie Sztuki.
Zmarł 13 sierpnia 1914 roku w Waldsieversdorfie w Brandenburgii. Został pochowany na Nowym Cmentarzu Dorotheenstädtischer Friedhof II w dzielnicy Wedding w Berlinie. Jego miejsce pochówku jest grobem honorowym kraju związkowego Berlin.
Rodzina
W 1859 roku w Kolonii poślubił Jenny Petitpierre. Mieli dwóch synów: Franza i Ottona, którzy współpracowali z ojcem. Otto Raschdorff został architektem i uczestniczył w realizacji części późniejszych projektów pracowni.
Twórczość
Charakterystyka
Raschdorff projektował w stylistyce historyzmu, wykorzystując formy neorenesansowe, neobarokowe i neogotyckie. Dobierał repertuar historycznych motywów zależnie od przeznaczenia budynku oraz oczekiwań inwestora.
W jego wczesnych realizacjach publicznych i mieszczańskich szczególne znaczenie miał neorenesans. W późniejszych monumentalnych projektach sakralnych i państwowych stosował połączenie form renesansowych i barokowych.
Architekt zajmował się również badaniami i dokumentowaniem architektury historycznej.