W latach 1956–1990 był członkiem Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej.

Od 1951 do 1968 pracował w Katedrze Prawa Karnego Materialnego na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego. W 1965 został zatrudniony w Instytucie Nauk Prawnych Polskiej Akademii Nauk. W latach 1976–1981 był zastępcą dyrektora tego instytutu. W latach 1981–1983 pełnił funkcję zastępcy sekretarza Wydziału I Nauk Społecznych PAN. Autor wydanej w 1963 publikacji pt. Zbrodnie wojenne w świetle prawa polskiego.

W latach 90. dwukrotnie był członkiem Krajowej Rady Sądownictwa jako przedstawiciel prezydenta Wojciecha Jaruzelskiego (1990) i z urzędu jako minister sprawiedliwości (1996–1997). W latach 1999–2004 był członkiem Komitetu Nauk Prawnych Polskiej Akademii Nauk, podczas kadencji 2011–2014 był członkiem Komitetu Bioetyki PAN. Był również przewodniczącym Rady Naukowej Instytutu Nauk Prawnych, wiceprezesem Komitetu Nauk Prawnych oraz członkiem Komitetu Badań Naukowych PAN.