Od 1989 do 1991 zasiadał w Trybunale Stanu. W latach 1990–1999 orzekał jako sędzia Sądu Najwyższego. Wchodził w skład zespołu prawa materialnego, który w latach 90. opracował projekt nowego kodeksu karnego. Od lutego 1996 do października 1997 sprawował urząd ministra sprawiedliwości i prokuratora generalnego w rządzie Włodzimierza Cimoszewicza. W trakcie pełnienia tej funkcji był zaangażowany w działania, które doprowadziły do umorzenia postępowania karnego wobec pułkownika Ryszarda Kuklińskiego. W 1996 w porozumieniu z ministrem spraw wewnętrznych Zbigniewem Siemiątkowskim zatwierdził do opublikowania tzw. białą księgę dotyczącą afery Olina. W okresie jego urzędowania zorganizowano Prokuraturę Krajową, uchwalono również przepisy dotyczące Krajowego Rejestru Sądowego oraz wprowadzające instytucję referendarza sądowego.